%20(400%20x%20230%20px).png)
Microchimerisme / NEI-Deventer
- Nina
- 5 dagen geleden
- 4 minuten om te lezen
Voor altijd verbonden – wat de wetenschap ons leert over moeder en kind, maar ook over verlies
Er zijn ervaringen die je leven stilzetten.
En er zijn ervaringen die je voorgoed veranderen.
Zwangerschap is beide.
Wat veel mensen niet weten, is dat deze verandering niet alleen emotioneel is – maar letterlijk fysiek, tot op celniveau. Zeker voor vrouwen die een miskraam hebben meegemaakt, kan dit inzicht een nieuwe betekenis geven aan hun ervaring.
Een verbinding die verder gaat dan we denken
De wetenschap kent het fenomeen microchimerisme: het proces waarbij cellen van een ongeboren kind tijdens de zwangerschap in het lichaam van de moeder terechtkomen en daar kunnen blijven – soms tientallen jaren, mogelijk zelfs levenslang.
Tijdens de zwangerschap worden via de placenta cellen uitgewisseld. Sommige van deze foetale cellen nestelen zich in organen zoals het hart, de lever, de hersenen en de nieren. Bijzonder is dat deze cellen zich gedragen als flexibele cellen (vergelijkbaar met stamcellen) en zich kunnen aanpassen aan de plek waar ze terechtkomen.
Onderzoek toont aan dat deze cellen tientallen jaren aanwezig kunnen blijven in het lichaam van de moeder.
Je lichaam onthoudt dus, op een heel letterlijke manier, dat er leven in je is geweest.
Blijven deze cellen ook na een miskraam of abortus?
Dit is een belangrijke en vaak emotionele vraag die veel vrouwen – vaak in stilte – met zich meedragen.
Het antwoord is: ja, dat is mogelijk.
Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat microchimerisme ook kan optreden na een miskraam of abortus. De uitwisseling van cellen tussen moeder en kind begint namelijk al vroeg in de zwangerschap. Dat betekent dat ook bij een miskraam of abortus de foetale cellen in het lichaam van de moeder terecht kunnen komen en daar kunnen blijven.
Wat betekent dit concreet?
Het lichaam kan DNA dragen van een foetus, ook als de zwangerschaap kort heeft geduurd
De verbinding tussen moeder en foetus is dus niet alleen emotioneel, maar mogelijk ook fysiek
Het verklaart waarom sommige vrouwen een diep gevoel van verbondenheid blijven ervaren ook na miskraam of abortus.
Belangrijk notitie: de wetenschap weet nog niet exact hoe vaak dit voorkomt en wat de exacte invloed is op lange termijn. Het onderzoek staat nog in ontwikkeling.
Toch raakt dit inzicht iets diepers.
Voor veel vrouwen voelt een miskraam als een verlies dat moeilijk te duiden is. Alsof er iets is geweest dat niemand heeft gezien – maar dat wél echt was.
De wetenschap lijkt dat gevoel, op haar eigen manier, te bevestigen.
Wat doen deze cellen in het lichaam?
Onderzoek, vooral bij dieren, laat zien dat foetale cellen zich kunnen verplaatsen naar plekken waar herstel nodig is. Bij mensen zijn deze effecten nog niet volledig bewezen, maar er zijn aanwijzingen dat deze cellen een rol kunnen spelen in:
Herstelprocessen van weefsels
wondgenezing
ondersteuning van het immuunsysteem
Tegelijkertijd zijn er ook aanwijzingen dat ze betrokken kunnen zijn bij auto-immuunziekten.
Dit laat zien hoe complex het lichaam is: dezelfde cellen kunnen zowel helpend als ontregelend werken.
Generaties die in ons doorleven
Wat dit onderwerp nog indrukwekkender maakt, is dat deze uitwisseling van cellen niet stopt bij één zwangerschap.
Cellen kunnen van generatie op generatie worden doorgegeven. Een moeder draagt mogelijk cellen van haar eigen moeder, én van haar kinderen – ook van kinderen die er niet (meer) zijn.
Ons lichaam blijkt geen afgesloten geheel, maar een levend archief van verbinding.
Waarom dit zo raakt – vooral na een miskraam
Voor vrouwen die een miskraam hebben meegemaakt, kan dit onderwerp diep binnenkomen.
Veel vrouwen ervaren:
een gevoel van leegte
een verlies dat moeilijk uit te leggen is
of het idee dat “er iets blijft”
Vanuit de psychologie wordt dit vaak verklaard als onverwerkt verdriet.
Vanuit de biologie zien we nu dat er mogelijk ook een fysieke component is.
De wetenschap bevestigt nu dat dit gevoel niet alleen emotioneel hoeft te zijn.Je lichaam kan letterlijk een herinnering dragen aan de zwangerschap.
Dat maakt het verlies niet groter of kleiner – maar vaak wel erkenbaarder.
Niet als bewijs van pijn – maar als bevestiging dat jouw ervaring echt is.
Waar NEI kan ondersteunen
NEI (Neuro Emotionele Integratie) richt zich op het opsporen en loslaten van onbewuste blokkades die in het lichaam zijn opgeslagen.
Wanneer we kijken naar wat we nu weten:
dat onverwerkte ervaringen of trauma’s zich lichamelijk kunnen vastzetten
dat zwangerschap – ook een korte – sporen kan nalaten
en dat emoties vaak dieper liggen dan we met ons hoofd kunnen verklaren
dan wordt duidelijk waarom sommige gevoelens blijven terugkomen.
Voor vrouwen die een miskraam hebben meegemaakt, kan NEI helpen om:
onverwerkte emoties op een zachte manier los te laten
rust te brengen in het lichaam
het gevoel van “vastzitten” te doorbreken
en ruimte te creëren voor verwerking, zonder het opnieuw te hoeven herbeleven
Niet zweverig, maar juist afgestemd op hoe lichaam en ervaring met elkaar verweven zijn.
Tot slot
De wetenschap laat ons iets bijzonders zien:
Dat verbinding niet stopt bij wat zichtbaar is.
Dat het lichaam herinneringen draagt die we niet altijd kunnen uitleggen.
En dat zelfs een kort bestaan, een blijvende indruk kan achterlaten.
Misschien draag je meer met je mee dan je denkt. Niet alleen in je hart – maar ook in je lichaam.
En misschien is het precies dát wat gezien mag worden, zodat er ruimte ontstaat om verder te gaan.
Wil je meer van weten, lees hieronder de onderzoeken. Wil je hulp met je verwerkingsproces maak vrijblijvend kennismaking-gesprek of book een sessie.
Opmerkingen