top of page
Zoeken

Opvoeden doen we samen!? Waarom wachten ouders zo lang met hulp vragen?

2 nov
6 minuten om te lezen


Een pleidooi voor minder schaamte, meer verbinding en hulp vóórdat het te veel wordt



Leestijd: circa 7–8 minuten  |  Core-Balans × The Village Deventer


“Iedereen lijkt het te kunnen. Waarom lukt het mij niet?”

Je kind is voor de derde keer wakker. De ochtend begint met haast, de broodtrommel is zoek en bij het aantrekken van de schoenen volgt een driftbui. Je hoort jezelf harder praten dan je wilt. Later op de dag denk je: morgen doe ik het anders. Maar morgen ben je opnieuw moe. Herkenbaar?


Veel ouders praten gemakkelijk over de mooie momenten, maar veel minder over de twijfel. Over het verlangen om soms even alleen te zijn. Over het schuldgevoel na een uitbarsting. Of over de vraag of ze eigenlijk wel goed genoeg opvoeden. Juist die gewone, menselijke ervaringen verdienen een open gesprek. Niet pas wanneer een gezin vastloopt.


Ouders van nu hebben een andere wereld gekregen

Vroeger was hulp van grootouders, familieleden of buren voor veel gezinnen vanzelfsprekender. Dat was zeker niet voor iedereen zo, en ook vroeger bestonden eenzaamheid en opvoedstress. Toch is voor veel ouders het dagelijkse vangnet veranderd. Familie woont verder weg, grootouders werken langer door, vrienden hebben volle agenda’s en beide ouders combineren vaak werk met zorgtaken.

Daar komt een voortdurende stroom adviezen bij. Op sociale media zie je een kind dat altijd rustig slaapt, een perfect ingerichte speelkamer en ouders die ogenschijnlijk alles onder controle hebben. Je vergelijkt je rommelige dinsdag met de zorgvuldig gekozen momenten van iemand anders. En ondertussen zegt de ene expert dat je grenzen moet stellen, je kind moet laten huilen, dat hij/zij zich aanstel, terwijl de andere vooral verbinding en positiviteit benadrukt. Wat past bij jouw kind, jouw gezin en jouw draagkracht? Dat is de vraag die eigenlijk centraal moet staan, maar die vind je niet in opvoed cursus online of bij reguliere zorg.


Waarom vragen we pas hulp als het bijna niet meer gaat?

Schaamte is een belangrijke drempel. Ouders denken: als ik toegeef dat ik het moeilijk vind, zullen anderen denken dat ik tekortschiet. Soms speelt ook de overtuiging mee dat goede ouders het zelf moeten oplossen. Of de angst dat hulp meteen betekent dat er iets ernstig mis is. Daarnaast vormen negatieve kern overtuigingen zoals “ ik ben niet goed genoeg”, “ik kan het niet”, “ ik moet alles onder controle houden”, “ ik moet perfect zijn”, “ ik wordt uitgelachen”, “ ik moet het alleen doen”, “ ik mag geen fouten maken”, “ ik hoor niet bij” en zoveel meer.


Ons brein kiest onder stress bovendien vaak voor de kortste route: de dag doorkomen. Als je al moe bent, kost het extra energie om een afspraak te maken, je verhaal uit te leggen of uit te zoeken waar je terechtkunt. Uitstellen geeft even opluchting, maar verandert de belasting niet. Zo wordt “het gaat vast vanzelf over” soms maandenlang de standaard.


Onderzoekers Mikolajczak en Roskam beschrijven ouderlijke burn-out als ernstige uitputting in de ouderrol, emotionele afstand en het gevoel als ouder niet meer te voldoen. Dat is niet hetzelfde als een drukke week. Het risico groeit wanneer de eisen die ouders ervaren langdurig groter zijn dan hun hulpbronnen. Het is dus niet alleen een kwestie van harder je best doen. [1]


Wat voortdurende opvoedstress met ouders én kinderen doet

Een ouder die voortdurend op zijn tenen loopt, heeft minder ruimte om geduldig te reageren. Je wordt sneller boos, trekt je terug of slaapt slechter. Misschien merk je dat je nauwelijks nog plezier beleeft aan momenten waar je eerder van genoot. Langdurige stress kan invloed hebben op je stemming, concentratie, relaties en lichamelijke gezondheid.


Kinderen hebben geen perfecte ouder nodig. Ze hebben vooral baat bij een ouder die beschikbaar is, grenzen kan bieden en na een botsing het contact weer herstelt. Een kind leert ook van de zin: “Ik reageerde net te fel. Dat spijt me. We proberen het opnieuw.” Dat is geen zwakte, maar een voorbeeld van verantwoordelijkheid nemen.

Onderzoek laat zien dat ernstige ouderlijke uitputting samenhangt met risico’s voor het welzijn van ouders en kinderen. Dit betekent niet dat iedere gestreste ouder zijn kind schade toebrengt. Het betekent wél dat vroegtijdige steun belangrijk is, juist om escalatie te voorkomen. [1][2]


Internet en AI: kinderen groeien anders op

Kinderen groeien vandaag op in een wereld waarin een scherm altijd dichtbij is. Video’s, games, groepsapps, influencers en steeds vaker AI-systemen beïnvloeden wat zij zien, vragen en normaal vinden. Voor ouders is dat nieuw terrein: veel situaties bestonden nog niet toen zij zelf kind waren.


Een kleuter die na een filmpje niet wil stoppen, heeft niet per se een gebrek aan discipline. Jonge kinderen hebben nog hulp nodig bij het verdragen van teleurstelling en het schakelen tussen activiteiten. Een ouder kind dat advies vraagt aan een chatbot, heeft begeleiding nodig om te begrijpen dat AI overtuigend kan klinken en toch fouten kan maken.


Wat helpt? Maak samen afspraken in plaats van alleen verboden. Houd maaltijden en het uur voor bed zoveel mogelijk schermvrij. Kijk af en toe mee, stel nieuwsgierige vragen en bespreek privacy: welke informatie deel je nooit met een app of chatbot? De American Academy of Pediatrics adviseert een gezinsbreed mediaplan waarin slaap, spel, beweging en contact voorrang houden. [3]


Vijf kleine stappen die vandaag al verschil maken

  1. Maak het bespreekbaar. Zeg tegen iemand die je vertrouwt: “Ik vind het opvoeden de laatste tijd zwaar.” Je hoeft niet eerst een oplossing te hebben.

  2. Kies één terugkerend moeilijk moment. Bijvoorbeeld het ochtendritueel. Leg kleding de avond ervoor klaar, maak een eenvoudige volgorde met plaatjes en plan tien minuten extra. Niet alles tegelijk veranderen.

  3. Herstel na een conflict. In plaats van jezelf de hele avond verwijten te maken, ga je terug naar je kind: “We waren allebei boos. Zullen we opnieuw beginnen?”

  4. Verdeel de mentale last. Vraag niet alleen wie de kinderen ophaalt, maar ook wie de afspraken onthoudt, kleding regelt en contact met school onderhoudt. Onzichtbaar werk telt mee.

  5. Zoek contact vóór de crisis. Een gesprek met een andere ouder, een professional of een oudergroep kan al helpen wanneer je nog vooral vragen hebt. Preventieve steun is geen laatste redmiddel.


Waar kun je terecht met opvoedvragen?

Je kunt beginnen bij het consultatiebureau of de jeugdgezondheidszorg (JGZ), je huisarts of praktijkondersteuner, het Centrum voor Jeugd en Gezin of het lokale jeugdteam. Ook kinderopvang, school en vertrouwde professionals kunnen meedenken en doorverwijzen. Bij ernstige uitputting, aanhoudende somberheid, angst of zorgen over veiligheid is professionele hulp extra belangrijk.

Maar niet elke vraag vraagt meteen om een behandeltraject. Soms heb je vooral behoefte aan iemand die luistert, aan herkenning en aan praktische handvatten die passen bij jouw gezin. Precies daar wil ik het verschil maken.


The Village Deventer: opvoeden doe je niet alleen

Samen met klinisch psycholoog Yvette Krol werk ik aan The Village Deventer: een laagdrempelige plek waar ouders elkaar ontmoeten, vragen mogen stellen en ervaringen kunnen uitwisselen. Geen podium waarop je moet bewijzen hoe goed je opvoedt, maar een omgeving waar je eerlijk mag zeggen: “Hier loop ik tegenaan.”

Met ouderbijeenkomsten, praktische thema’s en het idee van een oudercafé willen we de verbinding terugbrengen die veel gezinnen missen. Denk aan gesprekken over huilen en troosten, slapen, grenzen, emoties, zelfstandigheid, overprikkeling en het vinden van balans als ouder. Er is ruimte voor herkenning én deskundige uitleg, zonder oordeel.


Onze wens is dat ouders niet pas aankloppen wanneer ze uitgeput zijn. Dat je ook welkom bent wanneer je kind twee is en je twijfelt over driftbuien. Wanneer je merkt dat je jezelf steeds vaker kwijtraakt in het ouderschap. Of wanneer je simpelweg wilt weten hoe andere ouders het aanpakken. The Village is bedoeld als aanvulling op bestaande hulp, niet als vervanging van specialistische zorg. Wel kunnen Yvette en ik jullie zowel psychologisch als holistisch begeleiden. We bieden praktische handvatten, inzichten en concrete tools die jullie helpen om met meer vertrouwen en stevigheid in het ouderschap te staan.


Laten we de schaamte doorbreken!


Ik wil dat we stoppen met doen alsof opvoeden vanzelf moet gaan. Die schaamte heeft mij de eerste jaren met mijn kinderen gekost. Juist daarom is het nu mijn missie om zoveel mogelijk ouders die ervaring te besparen, door de uitdagingen van het ouderschap bespreekbaar te maken.

Je kunt zielsveel van je kind houden en het tegelijkertijd zwaar hebben. Je kunt een liefdevolle, betrokken ouder zijn en toch ondersteuning nodig hebben.


Dat zijn geen tegenstrijdigheden. Dat is ouderschap.


Misschien is de belangrijkste vraag niet: “Doe ik het wel goed genoeg?” Maar: “Wat heb ik nodig om met meer rust en vertrouwen ouder te kunnen zijn?” Want wanneer jij beter wordt ondersteund, ontstaat er vaak ook meer ruimte voor je kind.

Woon je in Deventer, Gorssel, Zutphen of omgeving en herken je jezelf in dit verhaal? Neem contact met mij op via www.core-balans.com en vraag naar The Village Deventer en de ouderbijeenkomsten of het oudercafé. Je hoeft niet te wachten tot het misgaat.

Opvoeden doen we samen. En hulp vragen mag juist beginnen op een gewone dinsdag.


Onderzoek en bronnen

[1] Mikolajczak, M., Gross, J. J. & Roskam, I. (2019). Parental Burnout: What Is It, and Why Does It Matter? Clinical Psychological Science. https://doi.org/10.1177/2167702619858430

[2] U.S. Surgeon General (2024). Parents Under Pressure: The U.S. Surgeon General’s Advisory on the Mental Health & Well-Being of Parents. https://www.hhs.gov/surgeongeneral/reports-and-publications/parents/index.html

[3] American Academy of Pediatrics (2025/2026). Digital Ecosystems, Children, and Adolescents: Policy Statement. https://publications.aap.org/pediatrics/article/doi/10.1542/peds.2025-075320/206129/

 
 
 

Opmerkingen


CATvirtueelschild.png
GATVirtueelschild.jpg

© [2026] – Alle teksten op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd.

Kopiëren is niet toegestaan zonder toestemming.

bottom of page